
Moja rada jest taka: któ żyw niech obejrzy Fullmetal Alchemist. Albo jeszcze lepiej, niech przeczyta mange. Dawno nie trafiłam na coś równie... mądrego? poruszającego? Inspirującego - to napewno.
2 zdania o fabule: dwaj bracia, Edward i Alphonse Elric jako dzieci stracili matkę. Ponieważ, jak na swój młody wiek (6 i 7 lat), byli niezwykle uzdolnionymi alchemikami, postanowili ją wskrzesić (należy dodać, że ludzka alchemia jest zakazana; nie bez powodu, jak się okazuje...) Jak łatwo się domyślić, nie udało się. Bracia nie docenili znaczenia głownego prawa alchemii - Touka Koukan. Zasada Równej Wymiany. W jej myśl aby coś otrzymać, musisz poświęcić coś o podobnej wartości. Al i Ed byli zmuszeni oddać swoje ciała. Dokładniej - całe ciało Ala oraz rękę i nogę Eda. W ostatniej chwili Edowi udało się transmutować duszę Ala i związać ja w zbroi. Teraz mają przed sobą jeden cel - odnaleźć mityczny kamień filozoficzny, alby móc obejść zasadę równej wymiany i odzyskać swoje ciała.

Po krótce to by było na tyle. Zaznaczam, że akcja w amine i w mandze przebiega całkowicie inaczej. Ale - na dniach w Japonii pojawia sie nowa seria TV, która ma być wierniejszym odwzorowanej mangi (doczekać się nie mogę, kiedy to zobaczę :D)
Ponieważ nie mam złudzeń, że wiele osób po przeczytaniu tego postanowi ową serię obejrzeć / przeczytać, przejdę to tak zwanego meritum. Jeśli ktoś jednak ma taki zamiar, może skończyć czytać w tym miejscu, żeby nie psuć sobie ewentualnej zabawy ;p
Najlepszym podsumowaniem serii są słowa Ala z ostatniego odcinka:
"Człowiek nie możę niczego osiągnąć bez poświęceń. To Zasada Równej Wymiany. Wtedy myśleliśmy, że to jedyna zasada na tym świecie. Ale prawdziwy świat nie jest idealny. Nie ma takiej zasady, która wyjaśniałaby wszystko. Nie ma też Równej Wymiany. Ale my wierzymy, że człowiek nie może niczego osiągnąć bez poświęceń. Nasze cierpienia są na pewno zapłatą za coś, co otrzymujemy. Ale to nie znaczy, że każdy, kto bardzo się stara, na pewno zostane nagrodzony. Równa Wymiana nie jest zasadą tego świata..."

Za wszelką cenę staraj się osiągnąć postawiony sobie cel. Ale miej świadomość, żę rzeczy niemożliwe naprawdę istnieją...
Aby osiągnąć cel, jesteś w stanie poświęcić wszystko...
Ale - nie ma na świecie świętości większej niż ludzkie życie. To jedyna rzecz, której poświęcić nie możesz...

Jakoś przypadkowo przypomniałam sobie o tym satrym kawałku Sum41. Rozbraja :D
Ponieważ ostatnio jakoś nie mam czasu ani weny na większą notkę, daję taki zapychacz ;p Ale to troche niepochlebne stwierdzenie, biorąc pod uwagę, że utwór jest godzien uwagi ;p Klip z Fullmetal Alchemist, bo mam faze ostatnio, a nie mam czsu na wieksza notke na ten temat. Ale będzie, tylko muszę sie zebrać do roboty ;p Gugała się pewnie będzie chichrać z oprawy filmowej - o ile jej sie uda filmik załadować (nie wiem dlaczego, ale jakoś tak mi się zdaje xD), ale na osłode ma tekst z tłumaczeniem ^^
No, to enjoy ;p
SUM41 - WE'RE ALL TO BLAME
Take everything left from me. (All! to! blame!)
Weź ode mnie wszystko co zostało (wszyscy! winni!)
How can we still succeed, taking what we don't need?
Jak możemy nadal odnosić sukcesy biorąc to, czego nie potrzebujemy?
Telling lies, alibis, selling all the hate that we breed.
Mówiąc kłamstwa, zasłaniają się alibi, sprzedawać zasianą przez nas nienawiść,
Supersize our tragedy!
Wielka nasza tragedia!
Bought in the land of the free! (The free!)
Kupiona na ziemi wolności! (wolności!)
And we're all too blame,
I wszyscy jesteśmy winni,
We've gone too far,
Zaszliśmy zbyt daleko,
From pride to shame,
Od dumy do wstydu,
We're trying so hard,
Staramy się bardzo,
We're dying in vain,
Umnieramy na próżno
We're hopelessly blissful and blind
Jesteśmy beznadziejnie błodzy i ślepi
To all we are,
Na wszystko, czym jesteśmy
We want it all with no sacrifice!
Chcemy tego wszystkiego bez żadnego poświęcenia!
Realize we spend our lives living in a culture of fear.
Uświadamiamy sobie, że żyjemy w kulturze strachu,
Stand to salute; say thanks to the man of the year.
Wstań i pozdrów, podziękuj człowiekowi roku,
How did we all come to this?
Jak mogliśmy do tego dopuścić?
It's greed that we just can't resist! (Resist!)
To chciwość, której po prostu nie możemy się oprzeć. (oprzeć)
And we're all too blame,
I wszyscy jesteśmy winni,
We've gone too far,
Zaszliśmy zbyt daleko,
From pride to shame,
Od dumy do wstydu,
We're trying so hard,
Staramy się bardzo,
We're dying in vain,
Umnieramy na próżno
We're hopelessly blissful and blind
Jesteśmy beznadziejnie błodzy i ślepi
To all we are,
Na wszystko, czym jesteśmy
Everyone wants it all with no sacrifice!
Wszyscy chcą tego wszystkiego bez żadnego poświęcenia!
Tell me now, what have we done? We don't know.
Powiedz mi teraz, co my zrobiliśmy?- nie wiemy!
I can't allow what is being done to tear it down,
Nie mogę pozwolić, żeby to co zrobione zostało zepsute,
Believe me now, we don't know just what
Teraz mi uwierzcie,my po prostu nie wiemy co,
With our backs against the wall.
Z naszymi plecami naprzeciw muru.
And we're all too blame,
I wszyscy jesteśmy winni,
We've gone too far,
Zaszliśmy zbyt daleko,
From pride to shame,
Od dumy do wstydu,
We're hopelessly blissful and blind
Jesteśmy beznadziejnie błodzy i ślepi
When all we need
Kiedy wszystko, czego potrzebujemy
Is something true to belive,
To coś prawdziwego, aby móc w to uwierzyć
Don't we all?
Czyż nie wszyscy tego pragniemy?
Everyone, everyone,
Wszyscy, wszyscy
We will fall.
Upadniemy.
'Cause we're all to blame
Bo wszyscy jesteśmy winni,
We've gone too far,
Zaszliśmy zbyt daleko,
From pride to shame,
Od dumy do wstydu,
We're trying so hard,
Staramy się bardzo,
We're dying in vain,
Umnieramy na próżno
We want it all,
Chcemy tego wszystkiego
Everyone, don't we all?
Wszyscy, czyż nie?
niedziela, 21 marca 2010
Licznik odwiedzin: 11203
| « marzec » | ||||||
| pn | wt | śr | cz | pt | sb | nd |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 01 | ||||||
| 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 |
| 09 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
| 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 |
| 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 |
| 30 | 31 | |||||








